نه در بندم ،نه ازادم
نه از خاكم ،نه از بادم
نه آن ليلا ترين مجنون
نه شيرينم ،نه فرهادم

نه از آتش،نه از سنگ
نه ازومم،نه از زنگم
فقط مثل تو غمگينم
فقط مثل تو دلتنگم

چه غمگينم چه تنهايم
نه پنهانم،نه پيدايم
نه آرامي به شب دارم
نه اميدي به فردايم

چه اميدي،چه فردايي
چه پنهاني،چه پيدايي
اگر خوشحال،اگر غمگين
چه فرقي داره تنهايي

تو نيستي قصه دردم
سياهم،ساكتم،سردم
اسيرخاكم و خسته
اگر سبزم،اگر زردم

اگر آبي تر از آبم
اگر همزاد  مهتابم
بدون تو چه بي رنگم
بدون تو چه بي تابم

بيا از، من ، جدايم كن
صدايم كن،صدايم كن
دلم از دست ،من، خونه
بيا از ،من،رهايم كن
   ***
      درد  بي دوا

به درد بي دواي من،كسي مرهم نشد هرگز

نصيب من در اين دنيا،بجز ماتم نشد هرگز

به من هر كس كه روآورد،نمك پاشيد بر زخمم

به دستان تو هم حتي،غم ما كم نشد هرگز

دل من در شب تيره،فقط خورشيد را مي جست

ولي يابنده يك شمع كوچك هم نشد  هرگز

دل مغرور من،تنهاي تنها در پي  او بود

ولي او هم دمي در فكر سامانم نشد هرگز

هميشه اين دل تنگم،اسير و بند شبها بود

كسي در اين شب تيره،دمي همدم نشد هرگز

در اين شبهاي تنهاييفكسي من را نمي خواند

به درد بي دواي من،كسي مرهم نشد هرگز

ای عزیزجان من

من برای مرگ خود یک بهانه میخواهم

یک بهانه پوچ عاشقانه میخواهم

ازغمی که میدانی بی توبودنم مرگ است

بی تو بودنم هرگز

گربهانه این باشد من بهانه میگیرم

عاشقانه میمیرم

مرگ آن نيست که در قبر سياه دفن شوم مرگ آن است که از خاطر تو با همه ي خاطره ها محو شوم

فقط به خاطرتووووووووووووووووووووووووووو

 بیا ببین چه خسته ام                           غریب ودل شکسته هم

کوه غرور بودم                                       حالا به خاک نشسته ام

یار سفر کرده ی من

منو ببر از این دیار

دلتنگم از دوریه تو

بی تو منم یه بی قرار

واسه دل خسته ی من

 مرحم یاد تو بسه

تو این روزای شب زده

چشمات واسم همه کسه

 بركرانه طوفان،خاموش وغمگينانه،مسيحاواربه صليب كشيدن ارزوهايم رانظاره گرم وان گاه كه ازتكرارحضورت  اوج ها را تجربه مي كنم،صحيفه اسطوره هاورق ميخوردبااخرين صدايي وديداري ...تو: باسرودي ديگراحساس هايت رامرورمي كني وعشق رادستاويزي خواهي ساخت براي ماندن وصداقت بهار رادرمي يابي.